Gedichten van leerlingen Beatrixschool uit Hulshorst bij de kranslegging op 19 april 2018.

Toen de oorlog begon was het heel stom
Er zijn veel omgekomen, vooral Joden
Eerst was het een mooie stad maar nu is het verpest door de tegenstand.
Ik kon niet slapen door de bommen die vielen op de dak en
er wordt geweld gebruikt. Dat is niet leuk; nu zit ik in een deuk.
Waarom schieten ze op de Joden. Die hebben toch niets misdaan?
Ze kunnen beter weggaan het wil niet meer
ik heb verdriet, zelfs mijn geluk steen helpt zelfs niet.
Waarom stopt de oorlog niet, ik zit in tranen
eindelijk is de oorlog voorbij.
Amber en Jehritha

Ik ben nog jong, maar de Tweede Wereldoorlog kwam vroeg in 1940.
Voor heel veel mensen was het een lastige tijd en mensen vochten voor Nederland.
Alles was kapot, maar ze vochten door. Duitsland was sterk, maar Nederland ging door.
Het was een vervelende tijd. De Nederlanders hadden het ook zwaar.
Maar de Nederlanders wonnen en daarom zijn wij nu blij. Nu is alles weer goed.
Julian.

Het jaar van verzet.
Tweede Wereldoorlog 1939/1945
Ons land was door de Duitsers bezet en er was al gauw een verzet.
Mensen moesten onderduiken zoals in struiken. De oorlog was verschrikkelijk.
Het was niet gemakkelijk. Er werd bijna niets gegeten, want er waas geen eten.
De oorlog was niet fijn. Er was ook heel veel pijn.
Adolf Hitler was een verschrikkelijke man. Op een dag had hij een verschrikkelijk plan.
Rotterdam, die mooie stad, moest plat. Veel mensen moesten met de trein.
Dat was niet fijn. Nu is de oorlog voorbij en iedereen is weer blij.
Ninah Westerink, groep 7

Oorlogsverzet.
In de oorlog was er verzet en dat was geen pret. Dat was gevaarlijk en erg
angstaanjagend. Het verzet was tegen de moffen, want diee maakten de Joden dood
met gifstoffen. Ze deden vaak verzetsdaden, de Duitsers konden dat niet aanvaarden.
Ere gingen helaas ook mensen dood en dat kwam door de hongersnood.
Het verzet stal ook eten en dat was vaak ook niet om op te eten
Gelukkig werden we bevrijd en dit herdenken wijn op 4 en 5 mei
Chantal, groep 8

4 mei 2018 Lancastermonument Hulshorst.
Gedicht voorgelezen door Gijsje
Vrijheid – dankbaarheid
tot in onze laatste stonden
zijn deze twee verbonden
aan onze intieme herdenking
van wat is geworden tot herinnering
aan lang vervlogen tijden
van schier ondraaglijk lijden
onder het Duitse juk
Wij herkregen vrijheid en geluk
maar de prijs was hoog.
Terwijl ons land onder terreur zich boog
riskeerden jonge mannen hun leven
om ons de vrijheid te hergeven.
Vonden wij allemaal dat offer toen normaal?
Wij leefden in wanhoop en gebed:
sommigen in laaiend verzet.
Vele mannen, zoals deze helden hier, verlosten ons van geweld
maar hoe is het nu met ons gesteld?
Is ons leven hier op aard
wel hun grootste offer waard?
Hier in Hulshorst verloren zeven mannen hun vliegtuig en hun leven;
zijn wij daar dankbaar voor gebleven?
Leven wij naar het voorbeeld van hun dromen
en hebben wij hun idealen overgenomen?
Zeven mannen kwamen niet meer thuis;
bouwen wij nu aan een huis,
waar vrede heerst en liefde woont?
Alleen zó kan hun inzet worden beloond.
Laten wij elkander beloven,
hoorbaar in de hemel hierboven,
dat wij liefde willen verspreiden
en de weg naar blijvende vrede willen bereiden.
Leven wij zó naar hun geest,
dan is hun sterven net voor niets geweest.