4 mei 2017

Weer zijn wij gekomen

naar waar de kring van bomen

een bescheiden plek omlijst,

naast de brokken van wat een trotse vogel was.

Nu verroest, gebroken, half bedolven onder gras.

Voor zeven jonge mannen een doodskist:

de zilveren duif heeft de thuisplank gemist.

De Lancaster werd geveld

in het oorlogsgeweld.

Zijn taak was volbracht

hij had de dood gebracht

aan een gehate vijand.

Oog om oog – tand om tand – wie heeft het recht aan zijn kant?

Bestaat er nog een rechtvaardig oorlogsrecht?

In oorlog en haat is toch alles ONrecht?

Het verschil steekt in de wil

om goed en kwaad te scheiden.

Bezetting, martelingen, honger en lijden

moeten die niet worden bestreden?

Ook daarvoor wordt geleden

maar door de strijd

worden beide partijen bevrijd,

wordt beide partijen de kans gegeven

op een beter leven.

Wij kunnen niet meer vragen

wie de zwaarste last heeft gedragen.

Wie was de schuldenaar

of doodden broeders elkaar?

De foute en de goede kant:

wij allen zijn in Gods hand.

Deze zeven reikten ons hun grootste gave.

Nu liggen zij niet ver van hier begraven

maar in het land ons hergeven

blijven zij in herinnering leven.

Ook dit jaar heeft onze weg hierheen geleid

waar wij hen gedenken in dankbaarheid.

 

22

Gedicht: Ina van de Velde

 Drie leerlingen Beatrixschool hebben een eigen gedicht voorgedragen bij

het monument op 20 april 2017

Gedicht Annemijn:

1940 was de dag.
De dag dat alles niet meer mag.
Zelfs geen lach.
Vooral die onschuldige joden,
voor hun werd alles verboden
Die Duitsers waar niks van mocht,
zelfs niet als je ze omkocht
Dit land blijft van ons.
Wij willen vrijheid dat was het enige wat ze zeiden,
maar de Duitsers die probeerde ze te vermijden
Jullie Duitsers komen niet aan ons land.
Als we dat zeiden werden we aangerand.
Hitler die is aan de macht,
geen jood die daar op wacht.
Op veel jassen zit een ster.
Een moeder schreeuwt,
je hoort het al van heel ver.
Haar man en kind worden meegenomen.
Al die pijn die iedereen lijdt.
de Duitsers moeten weg dat is een feit.
1945 5 mei is eindelijke de dag dat alles weer mag.
Zelfs weer een lach.
Al die joden die zijn gedood.
Niet door een vloot of een boot, maar in een kamp.
Gelukkig zijn we vrij en we zijn allemaal weer blij.
Ons land is weer van ons.

Gedicht Dion:

In 1933 was Adolf Hitler aan de macht.
Er is niemand meer die lacht.
Er is ook helemaal geen vrijheid,
en er is ook geen blijheid.
Iedereen die joods was moest weg.
En dat was echt niet eerlijk zeg.
In 1939 valt Duitsland Polen aan.
En ze stolen alles.
Op 14 mei 1940, centrum van Rotterdam verwoest.
Toen was iedereen heel woest.
In 5 mei 1945 waren wij vrij
en toen was iedereen blij.

Gedicht Julia:

Het was stil,
maar toen hoorde ik geronk dat door de stille hemel klonk.
Ik dacht aan oorlog.
Aan verdriet en pijn.
Ik wil hier niet meer zijn.
Was ik maar vrij.
Dan hoor ik een fluitend geluid en gillende mensen.
In de verte zie ik een rookpluim
en de volgende dag hoor ik dat ze huizen leeg ruimen en onschuldige mensen worden gedood.
En dan komen de redders.
Ze bevrijde het onderste deel,
maar boven lukt er niet veel.
Dan wordt het winter 'de oorlogswinter' er is geen eten en het is koud.
Toen dacht ik was er maar iemand die van mij houd.
En dan op 5 mei 1945 worden we bevrijd.
Ik dacht het duurde een eeuwigheid.
En toen dacht ik ze wijn vrij.